Impact·2 min lezen

Verspilling begint niet bij de consument

Het gesprek over verspilling gaat bijna altijd over wat er thuis in de bak verdwijnt. De stap ervoor krijgt veel minder aandacht: producten die de winkel nooit uit komen.

Houten kratten met overgebleven groente en brood in een opslagruimte achter een winkel

Bijna alle adviezen over verspilling richten zich op de keuken thuis. Plan je maaltijden, bewaar het goed, kijk verder dan de datum op de verpakking. Prima adviezen, maar ze gaan over het laatste stukje van de keten.

Een deel van wat wordt weggegooid, komt nooit zo ver. Het staat in een winkel, is nog prima, en gaat aan het eind van de dag de container in omdat er niemand langskwam die het wilde hebben.

Waarom een winkelier het weggooit

Niet uit onverschilligheid. Een bloemist die boeketten weggooit, weet precies wat ze hebben gekost. Het probleem is dat de alternatieven allemaal slecht zijn.

  • Afprijzen in de etalage bereikt alleen wie toevallig langsloopt in het laatste uur.
  • Bewaren voor morgen kan bij bloemen en brood domweg niet.
  • Weggeven aan personeel of buren schaalt niet en voelt voor veel ondernemers als een vervelend precedent.
  • Doneren vraagt om een structuur en om koeling die de meeste kleine zaken niet hebben.

Wat overblijft is de container, niet omdat het de beste optie is maar omdat het de enige is die altijd werkt.

De ontbrekende schakel

Wat ontbreekt is geen goede wil en ook geen technologie. Het is een verbinding tussen twee groepen die op hetzelfde moment het tegenovergestelde willen: een winkelier die om vijf uur weet dat er iets overblijft, en iemand in dezelfde stad die daar prima een halfuur voor omloopt, als hij het wist.

Er is geen tekort aan mensen die dat boeket willen. Er is een tekort aan manieren om ze te bereiken vóór sluitingstijd.

Waarom korting hier het juiste instrument is

Een deal is in dit geval geen truc om mensen tot kopen te verleiden. Het is het enige signaal dat sterk genoeg is om iemand binnen een uur in beweging te krijgen. Vijftien of twintig procent doet dat niet; dertig tot zestig procent wel.

En de winkelier levert daar minder op in dan het lijkt, want het alternatief was nul. Dat is de hele reden dat dit model rond kan komen zonder dat iemand er slechter van wordt. De rekensom per deal laat zien hoe dat uitpakt.

Wat het niet is

Dit lost het vraagstuk niet op. Verspilling zit ook in de teelt, het transport, de inkoopprognoses en de verpakkingsmaten, en daar verandert een app niets aan. Wat het wél doet is de laatste meters afleggen: het product staat er al, het is nog goed, en er is iemand die het wil hebben. Hoe wij die opbrengst meten en wat we er wel en niet over beweren, staat op de impactpagina.

Erbij zijn als de eerste deals live gaan?

Zet jezelf op de wachtlijst. De eerste 500 krijgen €2,50 tegoed op hun eerste deal.

Op de wachtlijst